Fokus en Wijkracht Hengelo zoeken verbinding in de buurt
Even voorstellen
We spreken met de enthousiaste en bevlogen teamleider van Fokus Hengelo O-kwadraat, Karin Keijzer. Ze is sinds drie jaar teamleider. Daarvoor was ze werkzaam als ADL’er (zorgmedewerker) in Deventer, de stad waar ze nog steeds woont.
Per toeval kwam Karin in contact met Puck van Zanten van Wijkracht Hengelo. Puck: ‘ik ben sociaal makelaar, vroeger noemden ze dat opbouwwerker. Ik doe dit nu drie jaar. Hiervoor zat ik de jeugdhulp. Als sociaal makelaar breng je mensen met elkaar in verbinding en probeer je te ondersteunen bij allerlei sociaal-maatschappelijke initiatieven,’ zo legt Puck uit. ‘Wijkracht Hengelo begeleidt en ondersteunt bij hulpvragen. Hebben mensen vragen of lopen ze vast bij bijvoorbeeld sociale vragen, regelen van zorg en voorzieningen, dan kunnen wij ze daarbij een beetje op weg helpen. Wij geloven daarbij in de kracht van wijken en buurten waar mensen naar elkaar omkijken. We vormen een samenwerkingsverband van verschillende zorg- en welzijnsorganisaties. We vormen vaak gecombineerde teams, zodat wij vanuit verschillende disciplines naar vraagstukken kunnen kijken. Als sociaal makelaar heb ik een rol om problemen te signaleren en om mensen en organisaties samen te brengen en te verbinden.’
Mogelijkheden
Toen Karin en Puck bij toeval in contact kwamen zagen ze al snel mogelijkheden om samen op te trekken. Puck: ‘we organiseren regelmatig activiteiten in het gebouw waar ook Fokuswoningen gevestigd zijn. Maar we zagen eigenlijk nooit Fokuscliënten bij die activiteiten,’ terwijl we ook voor hen wellicht iets kunnen betekenen’. Karin vult aan: ‘Als het gaat om bijvoorbeeld een onderwerp als eenzaamheid zie je dat ook bij een deel van de Fokuscliënten. Dan kunnen die activiteiten bijdragen aan kwaliteit van leven. Natuurlijk hebben onze cliënten zelf de regie, maar dat betekent niet dat we ze niet waar mogelijk kunnen wijzen op mogelijkheden in de buurt die er gewoon al zijn’.
Ook in de samenwerking met andere (zorg-) organisaties zien Puck en Karin mogelijkheden. Puck: ‘Fokus is altijd met zorgmedewerkers aanwezig in de buurt. Ze kunnen dus helpen bij het signaleren van situaties. Maar kunnen misschien ook wel zorg verlenen aan andere bewoners in de buurt’. Karin gaat daar verder op in: ‘We willen gaan uitvinden of we inderdaad ook meer mensen in de wijk kunnen bereiken. We zijn als Fokus bezig met een veranderproces en willen in de toekomst meer midden in de samenleving staan. We zouden nu al met een zogenoemd ABC-contract eenvoudige zorg en ondersteuning kunnen bieden aan mensen die in de buurt van de unit wonen. ABC staat daarbij voor assistentie buiten het (ADL-) cluster. Waarom zouden wij een buurtbewoner niet kunnen helpen met het aantrekken van steunkousen of iets dergelijks?’ Karin denkt daarbij nadrukkelijk aan samenwerken met andere zorgorganisaties, zoals de thuiszorg. ‘Wij kunnen een aantal ADL-handelingen prima ook bij andere bewoners doen. Tegelijk kunnen andere zorgorganisaties wellicht ook inspringen bij de meer complexe zorgvragen van onze cliënten. Zo helpen we elkaar, waarbij ook de Fokuscliënt en de buurtbewoner zo optimaal mogelijk worden bediend’.
Puck wordt blij van dit soort initiatieven. ‘We doen dit omdat we denken dat het nodig is en dat mensen in de buurt er baat bij hebben. Ik word er blij van als andere organisaties er tijd voor maken. Er wordt nog vaak vanuit het zorg-vraagstuk gedacht en als dat nodig is brengen we de mensen graag met de juiste partijen in contact. Maar vaker gaat het ook om de verbinding en samenwerking. Mensen willen gezien worden. Het is mooi als we daar een steentje aan kunnen bijdragen’.
‘Laten we het gewoon doen’
Elke verandering brengt ook uitdagingen mee. Karin: ‘Als ik kijk naar onze cliënt zie ik bij hen nog wel een drempel, omdat ze heel erg hun eigen regie bewaken. Dat begrijp ik en daar willen we ook helemaal niet aankomen. Een deel van de cliënten kan er echter wel baat bij hebben. Wij kunnen proberen die verbindende schakel te zijn. En als het gaat om hulp te bieden aan andere bewoners dan moeten we natuurlijk goed omgaan met de soms krappe personeelsbezetting. Maar mijn team en ik zien heel erg de kansen en geloven erin dat dit ons en onze cliënten kan helpen’. Puck wil graag samen ontdekken wat wel en niet mogelijk is. ‘Dit soort samenwerkingen heeft tijd nodig, het is iets van de lange adem. Dat vraagt iets van iedereen. Maar laten we het gewoon doen, daar geloof ik heel erg in!’.
Maandelijkse bijeenkomsten
Een eerste concrete actie die deze samenwerking heeft opgeleverd is de organisatie van een maandelijkse bijeenkomst voor alle bewoners van de twee gebouwen waarin de Fokuswoningen in Hengelo gevestigd zijn. Zowel cliënten als overige bewoners worden daarvoor uitgenodigd. Het kan helpen dat de bewoners meer weten over Fokus. Puck: ‘Het kan heel laagdrempelig zorgen voor ontmoeten en verbinden van de mensen die samen in hetzelfde complex wonen’.
Karin en Puck zijn enthousiast en benieuwd naar wat de samenwerking allemaal te weeg kan brengen. Karin: ‘Ik heb de afgelopen jaren geleerd dat je moet luisteren naar elkaar en niet alles meteen moet willen oplossen of invullen. Breng mensen met elkaar in verbinding en doe het samen’. Puck is het daar mee eens en sluit af: ‘Het is mooi dat er voor iedereen plek is in de samenleving, juist ook als je hulp of zorg nodig hebt. We zien in Hengelo veel mooie initiatieven, en daar is deze nieuwe samenwerking zeker één van’.